Mijn blog is nog geen twee weken oud en ik grijp nu al terug naar oude meuk. Weliswaar op verzoek, maar toch, de trend is gezet… het gaat keihard bergafwaarts. Zeg niet dat u niet gewaarschuwd bent…

Enige tijd geleden is het bedrijf dat mijn diensten afneemt overgenomen door een aantal andere bedrijven. Nadat de overname beklonken was kreeg het personeel van zowel de oud-CEO als van de nieuwe eigenaren een mailtje. Dit verleidde één van mijn collega’s tot het rondsturen van een mailtje met de strekking: “Oh nee, meerdere eigenaren… nu gaan we nòg méér spam krijgen”. We zullen deze collega voor het gemak maar even “Gerbrand Wijnandts” noemen, een veilige keuze daar ik niemand ken die zo heet of zo zou wìllen heten.

Gerbrand kreeg van iemand een mailtje terug met de geruststellende gedachte dat het nu nog meevalt. De spam begint pas echt als de mensen van de verschillende bedrijven moeten gaat samenwerken voor afstemming, stoomlijnen en overdracht. Dat werd onmiddellijk gevolgd door onderstaande mail.

Geachte Gerbrand Wijnandts,

Ik ben Myrthe-Marijcke de Goeselaere. Ik ben zesenveertig jaar en werk al ruim zeven jaar bij xxxxxxxx. Ik ben financieel medewerkster en ben betrokken bij de maandelijkse payroll afhandeling. Ik ben inmiddels twintig jaar gelukkig getrouwd met mijn man Robbert-Jan Bob de Goeselaere. We hebben twee kinderen. Twee meisjes van zeventien en vijftien jaar. Echte lastpakken hoor. Het is net de moeilijke leeftijd he? Robbert-Jan Bob had liever twee zoons maar ik ben wel erg blij met mijn dochters. De oudste heet Bernadotte-Christaliene en de jongste noemen we Els.

Bernadotte-Christaliene heeft moeite met school. Ze is niet bezig met haar toekomst. Ze leeft heel erg in het hier en nu. We hebben al meerdere gesprekken gehad met de schoolleiding maar dat heeft nog niet tot verbetering geleid. Vanaf volgende week woensdag gaat Bernadotte-Christaliene naar een groepstherapie voor kinderen die niet graag naar school gaan. Ik ben die woensdag dan ook een uurtje eerder weg, dan weet je dat vast.

Robbert-Jan Bob is planologisch architect en heeft voor de gemeente Hackseleare (waar we wonen) de groenstrook ontworpen langs de hoofdweg. Verder zijn we allebei geïnteresseerd in moderne expressie en ballet. We gaan zo’n twee keer per maand naar experimentele dansvoorstellingen. Verder verzamelen we samen gepassioneerd alle mogelijke punnik-paddestoelen. We hebben beginners paddestoelen met vier kleine haakjes maar ook echte wedstrijd paddestoelen met soms wel zes of zeven haakjes. Wist je dat het wedstrijd punikken een demonstratie sport is op de aanstaande Olympische spelen? We denken erover om ook punnik naalden te gaan sparen maar we weten niet of we dat er wel bij kunnen hebben.

Ik hoop dat jij ook iets over jezelf wilt delen met mij. Als nieuwe collega moeten we elkaar ook een beetje leren kennen tenslotte. Als je het leuk vind kun je wel eens met Robbert-Jan Bob en mij eten. Dan kunnen we je meteen de punnik verzameling laten zien. Dat zul je vast leuk vinden. We hebben ook een dia voorstelling over het fenomeen punniken en Robbert-Jan Bob vertelt dan iets over de geschiedenis van het punniken. Dìk drie uur audio-visueel vermaak.

Dus als je dat leuk lijkt dan hoor ik het wel. Robbert-Jan Bob kan niet op dinsdagavond want dat is de vaste vergaderavond van de stedelijk planologen. Ik kan zelf niet op donderdag want dan heb ik mijn bijeenkomst ‘vrije expressie en dans’.

Ik hoop snel iets van je te horen,

Myrthe-Marijcke de Goeselaere.

This entry was posted on Monday, November 12th, 2007 at 4:58 and is filed under proza. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.