Waar was jij?
Sunday, May 4th, 2008Er zit me iets dwars en dat moet ik toch even kwijt. De laatste decennia staan onze vrijheden zonder meer onder druk. Enerzijds door massale integratie van niet-westerse immigranten met niet-westerse opvattingen en anderzijds door verregaande beperking van de individuele vrijheid door middel van identificatie plicht, camera toezicht, afluisteren van telefoon en internet verkeer en andere praktijken die Nederland langzaam doen afglijden naar een politiestaat volgens het big-brother model. Voor de jongeren: met “big brother” bedoel ik niet dat kansloze televisieprogramma, het is een verwijzing naar het boek “1984” van Orwell.
Als er iets duidelijk is geworden de laatste jaren dan is het dat vrijheid niet een vanzelfsprekend gegeven is maar dat het bevochten is. We hebben onze vrijheden afgedwongen en verankerd in wetten die moeten waarborgen dat die vrijheden niet afgenomen worden. De bevochten vrijheid is me voorgehouden toen ik als kind vroeg waarom we twee minuten stil moesten zijn op 4 mei. In begrijpelijke taal werd me uitgelegd dat alle vrijheden die ik genoot te danken zijn aan mensen die hun leven geriskeerd (en verloren) hebben in de strijd tegen de bezetter. Als dank daarvoor herdenken we deze mensen met twee minuten stilte.
