Birma: er is nog hoop
Ik zal eerlijk toegeven dat ik me zorgen maakte om de overlevenden van de orkaan in Birma. De junta weigerde om hulpverleners toe te laten tot Birma. Aan de grenzen staan hulptroepen en goederen paraat maar die worden maar mondjesmaat binnengelaten. Goederen moeten afgegeven worden en de bestemming ervan is, op z’n zachtst gezegd, onduidelijk. Zelfs een humanitaire ramp onder de eigen bevolking is geen aanleiding voor de junta tot versoepeling van het grensbeleid.
Waar is de junta eigenlijk bang voor? Dat we een Birma aantreffen dat een pauperzooi blijkt te zijn terwijl het Westen tegen Birma opkijkt als het hoogst haalbare op het gebied van maatschappelijke en humanitaire ontwikkeling? Wij weten echt wel dat het daar een pauperzooi is en dat de bevolking in armoede en primitieve omstandigheden lijdt terwijl het regime zich omringt met rijkdom en luxe.
Vandaag lijkt er eindelijk een doorbraak gerealiseerd te zijn. De junta zou beloofd hebben om alle hulpverleners toegang te verlenen. Nu wordt er wel vaker eens iets beloofd maar als het puntje bij het paaltje komt dan zijn de kaarten toch weer anders geschud. Dus hoewel het een hoopgevend bericht is moet je toch rekeninghouden met het tegenovergestelde…
Maar dan! Maar dan komt eindelijk de beslissende zet. Waar de verenigde naties niet veel bereikt lijkt te hebben met de diplomatieke acties heeft men nu de laatste troef uitgespeeld. Zelfs pessimisten moeten het met mee eens zijn dat de definitieve doorbraak nabij is. Na de orkaan schijnt de zon. Birma is gered. Wat is namelijk het geval? Niemand minder dan onze eigen rots in de branding Bert Koenders, u kent de man nog als de vriendjes-verrijker van de PvdA, heeft aangekondigd om naar Birma af te reizen! Eindelijk wordt er eens iemand die kant op gestuurd met het diplomatiek overwicht dat de militaire kracht van Birma in de schaduw zet. Het regime zit te beven als een rietje nu het nieuws over het aanstaande afreizen van Bert Koenders zich als een olievlek over de wereld verspreid.
Als Bertje een beetje opschiet is hij nog net op tijd om de doorbraak tot het toelaten van hulpverleners en hulpgoederen te claimen als persoonlijke triomf. Een klein succesje kunnen ze wel gebruiken bij de PvdA. Geld uit de schatkist stelen en naar “vrindjes” gooien blijkt toch niet zo heel erg goed voor de peilingen te zijn. En vergeet niet dat onze Bert een held is he? Dat u niet de mening bent toegedaan dat er op dit moment helemaal geen plaats is voor pottekijkers in Birma. Dat u niet denkt dat Bert de hulpverleners alleen maar voor de voeten loopt. Dat Bert daar meer schade veroorzaakt dan goed doet…. Nee, Bert gaat een wezenlijke bijdrage leveren aan het welzijn van de overlevenden van de orkaan. Denkt ‘ie…
Koenders, blijf toch thuis stomme druiloor! Je hebt daar niets te zoeken! Laat de mensen die werkelijk hulp kunnen bieden nou gewoon onbelemmerd hun gang gaan. Ze zitten daar helemaal niet te wachten op jouw managementcapaciteiten, jouw leiderschap en jouw “inzichten”. Trouwens: Nederland ook niet.
May 24th, 2008 at 3:18
Hehehe..
Heb je soms zelf ook wel ‘es last van gemanaged worden (of pogingen ertoe)? Wel eens ‘t idee dat “proces”-mensen jouzelf, als “resultaat”-mens meer in de weg zitten dan dat ze helpen? Wel ‘es ‘t idee dat er in de wereld teveel aan Het Proces wordt gedacht, dan aan Het Resultaat?
Hehehe.. nee ik ook niet.
May 24th, 2008 at 11:21
@Karel: Hahahaha, nee hoor, geen toespeling daarop. Ik erger me eraan dat politici en andere hoogwaardigheidsbekleders zich met de ellebogen vooraan proberen te werken om op het moment dat de grens van Birma opengaat daar een beetje in de weg gaan lopen. De hulpverleners weten echt wel wat ze doen moeten hoor. Geef die mensen de ruimte. Cijfer jezelf een keer weg. Nee hoor. Bert Koenders moet weer vooraan staan. Obligatore gesprekken voeren met hulpverleners en ze “een hart onder de riem steken” maar zelf niets doen. Dan hou je alleen maar mensen van het werk. Je weet hoe dat gaat. Politiek-man komt ergens, camera ploegje erbij en dan moet de politiek-meneer een gesprekspartner hebben want praten is het enige dat ze kunnen…
Koenders: “Wat een verschrikking treffen we hier in Birma aan he?”
Hulpverlener: “De situatie is nog slechter dan we dachten”
Koenders: “Maar nu mogen eindelijk de hulptroepen naar binnen”
Hulpverlener: “Hier hebben we heel lang op gewacht…”
Koenders: “Ja, deze mensen hebben echt hulp nodig.. een verschikkelijke situatie. We mogen wel spreken van een humanitaire ramp. We moeten iets doen om deze mensen te helpen.”
Hulpverlener: “Hoe eerder, hoe beter”
Koenders: “Daarom zijn we blij en trots dat we namens Nederland onze hulp hebben toegezegd”
Hulpverlener: “Alle beetjes helpen”
Koenders: “En we zijn trots op mensen zoals u die hun uiterste best doen om te helpen. Om hier de handen uit te mouwen te steken en te helpen. Zo komt hulp het beste terecht.”
Hulpverlener: “Helpen? Helpen? Ik heb de hele tijd met jou staan te ouwehoeren. Jij rijdt met een terreinauto door het gebied en gaat overal de geïnteresseerde flapdrol staan uithangen. Met je onzin-gelul. Hoe vaak heb je vandaag nu al hetzelfde gesprekje gevoerd? Ga toch naar huis man. Je draagt helemaal niets bij! Je houdt mensen van het werk. Smeer ‘m. Ga ergens anders de geïnteresseerde kloothommel uithangen. Donder op. En nu ga ik eindelijk aan het werk… lul!”