Ik weet niet hoe men het iedere keer weer voor elkaar krijgt maar de discussie rond de arrestatie van Gregorius Nekschot gaat een hele andere kant op dan de essentie ervan. Keer op keer wordt geprobeerd om de inhoud van de cartoons erbij te betrekken maar dat is helemaal niet relevant voor de discussie. Je mag tegen de cartoons zijn, je mag voor de cartoons zijn. Je mag vinden dat ze verboden moeten worden. Daar gaat het helemaal niet over. De rechter gaat een uitspraak doen over de inhoud, of die wel of niet binnen de kaders van de wet valt, einde verhaal.

Waar het wèl over gaat is dat iemand die plaatjes publiceert door een arrestatieteam van tien man gearresteerd wordt en anderhalve dag wordt vastgehouden als iemand een klacht indient tegen zo’n plaatje. Daar gaat het om. Wat is dan de aanleiding om iemand te arresteren? Er ligt een aanklacht. De plaatjes waarover de aanklacht gaat zijn reeds lang en breed in bezit van justitie. Er kan een rechtzaak beginnen en de rechter kan bepalen of de klacht gegrond is of niet. Waarom moet de maker van de plaatjes dan door een arrestatieteam van tien man gearresteerd worden?

En dat is precies wat er helemaal scheef aan deze situatie is. Denkt u dat als u een aanklacht indient tegen een cartoonist wegens het opzettelijk beledigen en kwetsen van een bevolkingsgroep dat er dan meteen een arrestatieteam op pad gaat? Nee, natuurlijk niet. U wordt waarschijnlijk uitgelachen als u zelf met het voorstel komt om zo’n arrestatieteam op pad te sturen. En precies dàt maakt deze zaak zo dubieus. Er is dus kennelijk van hogerhand ingegrepen. Op welke gronden en wie heeft bepaald dat er een arrestatieteam van tien man een weerloos tekenaartje moet oppakken? Wie heeft besloten dat deze man anderhalve dag moet worden vastgehouden? Welke krachten zijn hier aan het werk?

En vooral: wie is de volgende? Iedere kunstenaar, schrijver, publicist maar feitelijk iedereen die spreekt kan een doel worden en dezelfde behandeling ondergaan. Dat is waar het over gaat, niet over de inhoud van de cartoons.

Hoe weinig begrip er is voor de essentie van deze zaak blijkt maar weer eens uit de opmerking van PvdA’er John Leerdam die gevraagd naar wat hij van de arrestatie vond met het ontluisterende antwoord kwam “Wie de bal kaatst, moet hem terug verwachten”. Voor John Leerdam is het kennelijk de normaalste zaak van de wereld. Als het aan John Leerdam ligt dan kunnen nog meer kaatsers binnenkort zo’n zelfde balletje verwachten. En dan te bedenken dat John Leerdam, als lid van de tweede kamer, de overheid moet controleren. Ik krijg er geen warm gevoel bij.

This entry was posted on Saturday, May 24th, 2008 at 11:58 and is filed under column, legal, Raarrrrrr, tin-foil hat. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.