Platendiskoffery: David Bowie – R & R Suicide
Sunday, April 5th, 2009Ik heb nooit de plaat (1972) in mijn bezit gehad maar wel een kopie op een cassettebandje. Toen de CD uit kwam in 1990 heb ik ‘m wel meteen gekocht. Ik heb het over de prachtige plaat van David Bowie “The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars“. Een van de allermooiste nummers van de plaat en misschien wel uit het hele ouvre van David Bowie is “Rock & Roll suicide” (the fall of Ziggy Stardust).
Op YouTube in vele versies terug te vinden. Ik heb voor een live versie gekozen vanwege de intensiteit. Het begin is prachtig omdat je Bowie in gedachten verzonken ziet. Vlak nadat hij het nummer inzet staart hij rechts naar de zijkant van het podium. De glimlach verdwijnt en maakt plaats voor een verwilderde blik. Het publiek juicht maar hij hoort of ziet het niet. Volledig in gedachten verzonken. Even later trekt hij zich eruit en kijkt naar het publiek. Ik zou er wat voor geven als ik wist wat er in die vijf seconden door zijn hoofd gaat.
Dit vind ik het allermooiste fragment uit het hele nummer:
Oh no love you’re not alone
You’re watching yourself but you’re too unfair
You got your head all tangled up but if I could only
make you care
Oh no love you’re not alone!
No matter what or who you’ve seen
No matter when or where you’ve been
All the knives seem to lacerate your brain
I’ve had my share, I’ll help you with the pain…
You’re not alone!