Due to the global warming we’ve had snow all week in Holland. Massive traffic jams, busses not driving, trains not running… yeee for global warming. I can’t wait until it finally kicks in. Until that time I can enjoy the beautiful snowy landscapes and ice sculptures. I always liked the Calvin cartoons in which Calvin creates violent snowmen scenes. Here’s an example:
I’m not the only one who likes this, here are some reallife violent snowmen:
Haaa… tijd voor een zeurstukje… Oh oh oh wat heb ik gelachen… Op zich prachtig dat er eindelijk iets te lachen valt bij de publieke omroep wat “van eigen bodem” komt. Er is bijna geen Nederlandse comedyserie waar ik om kan lachen maar “Expeditie Kopenhagen” is een positieve uitzondering. Top vermaak… alleen jammer dat de omroepen LLink & VPRO het als informatief programma bedoeld hebben. De eerste “aflevering” heb ik maandagavond 14 december gezien.
En wat hebben we gezien? Verslaggever Roland Duong, je kent hem wel: die wijsneus van “Keuringsdienst van Waarden“. Dat mannetje dat “op camera” een fabrikant van –bijvoorbeeld– vruchtenhagel opbelt en aan de telefoon gaat zeuren dat er volgens de Europese norm tè weinig “hagel” in de vruchtenhagel zit en na meerdere van dit soort “op camera” telefoontjes blijkt de schokkende conclusie dat er ook helemaal geen “vruchten” in de vruchtenhagel zit. De kijker –inmiddels lijkblijk van de zojuist uit de beerput getrokken stinkende waarheid– ontredderd achterlatend.
Die Roland Duong, hier zijn eigen homepage, doet verslag van wat er achter de schermen op de top in Kopenhagen gebeurd. Dag 1: Roland mag niet naar binnen. Roland staat buiten in de rij met een horde andere irrelevante verslaggevertjes. Minuten lang gezever over dat er iets mis zou zijn met de accreditaties… En dan de onbenulligheid van zo’n verslaggevertje. Er staan een paar journalisten voor een dichte deur en hoe noemt hij het? “Er staan duizenden mensen hier in de kou die proberen het klimaat te redden”… Whahahaha… “het klimaat te redden”… och gossie. Het niet of moeilijk naar binnen kunnen blijkt het belangrijkste onderwerp van de avond. Bijzonder boeiende TV… gááááp…
Oh now… as a fractal lover (especially the Mandelbrot set) I was amazed at the 3D extension of the mandelbrot set which they dubbed the Mandelbulb. Here you can find detailed information on the set. But maybe you don’t care for formula’s… you just want the images? I have to sink my teeth into this puppy for a while before I fully understand how this is created. Meanwhile here’s a nice video of the mandelbulb. Fractal dimensions now in 3D… what a day…
Oooh remember the band Madness? I used to love most of their songs. Some of them got a bit stale over time.. well maybe it’s because I may have evolved a bit since then… who knows… Anyway…. I recently had to think of a song that I really loved. I think this is possibly one of their best songs… “The Sun & The Rain”. It is an upbeat tune while the lyrics are kind of sad. Very odd combination but works very well. This is also the last song Mike Barson wrote for Madness before he left in 1984, although he later joined to write “Ghost train”, the farewell-single (in 1986)…. Enjoy…
Ik reed vandaag over de ring A10 rond Amsterdam, bekend om de gevaarlijke punten die derhalve voorzien zijn van flitskasten. Want bij Durgerdam –precies op het laagste punt in een aflopend stuk weg– ben je de klos als je vergeet je voet van het gaspedaal te halen is de verkeersveiligheid optimaal gedient bij een streng bewaakte maximumsnelheid.
Het is bijna Sinterklaas en derhalve vond iemand het –terecht– nodig om het geldgraaiende verkeersveiligheidsbevorderende karakter van flitskasten te benadrukken door deze als Sinterklaascadeau uit te dossen. Geweldig initiatief. Van de burgers voor de overheid. Extra gratis boetegeld voor de algemene middelen… gooi maar lekker over de balk… Want verkeersveiligheid is een farçe. Als ze het daar om te doen was dan zouden ze wel flitskasten neerzetten waar je echt wilt dat de snelheids gehandhaafd wordt bijvoorbeeld in de omgeving van scholen…
(foto via nu.nl)
Tja… daar gaat weer een icoon. Je houdt het niet tegen… Op de eerste dag van december in 2009 is Ramses Shaffy overleden aan slokdarmkanker op 76-jarige leeftijd. Best nog oud geworden voor iemand die zo’n snel en gejaagd leven heeft geleid.
Ramses Shaffy – Laat me (1978)
Ik zal ook wel eens een keertje sterven…
daar kom ik echt niet onderuit…
Wel Ramses, het was een dappere en bewonderingswaardige poging… Niet bang om te leven noch bang om te sterven… klinkt als vrijheid.