Ik was vorig voorjaar al van plan om een nieuwe racefiets te kopen maar het is er dit weekend eindelijk van gekomen. Er is zo ontzettend veel keus aan frames, wielen en andere onderdelen dat je van de bomen het bos niet meer ziet. Ik wilde niet al teveel geld uitgeven en toch een redelijke fiets hebben waarbij ik in ieder geval goede velgen en een beetje stevige aandrijflijn heb daar die veel kracht te verduren krijgen.
Die opzet is aardig gelukt. Een goede shimano aandrijflijn met Weinmann DPX velgen en Shimano Tiagra hubs dit alles opgehangen aan een Sensa Umbra frame.

Dit weekend leende zich uitstekend om de eerste meters te maken op de nieuwe fiets. Op dit moment staat de teller op 135.5 kilometer met een top van 44.1 km/uur (wel wind mee maar geen sprint). Kortom: ik heb er een fantastisch tijdverdrijf bij. Dat zal wel weer ten koste gaan van iets anders…

Poeh poeh.. de kerstdagen liggen achter ons maar oh oh oh… we kunnen terugkijken op een zeer geslaagde en gezellige Kerst. Dat mag ook wel want we hebben ons extra uitgesloofd dit jaar. Twee dagen gasten over de vloer, gezelligheid en heerlijk gegeten. Zo mag het altijd zijn met Kerst en zo mag het altijd Kerst zijn…
Hier het menu van de eerste kerstdag:

Menu’s tweede kerstdag

Kijk kijk kijk… wie had dat gedacht… Meer kritiek op de huidige klimaatmodellen die global warming voorspellen. En dat uit een lekker betrouwbare hoek: de NASA. Wat blijkt, volgens de NASA? De huidige modelllen houden geen (of niet voldoende) rekening met de positieve effecten van de CO₂ uitstoot: planten werken efficienter.

Interessant stuk vooral voor al die global-warming schreeuwers die altijd alles zo goed weten (hallo Diederik Samsom). Tijd om even je Al Gore altaartje te verlaten en je eens te gaan verdiepen: eet dit. Oh en in de comments mag je ook meteen uitleggen waarom we nog steeds niet dood zijn gegaan aan de zure regen… De vorige globale onheilstijding van catastrofale omvang. Houd toch op, scheid toch uit…

Ooooh jaaa… je let even niet op en meteen loopt het schip binnen. Zo werken die dingen nu eenmaal. De één werkt zijn hele leven voor een rooie cent en de ander blogt een beetje voor de lol en wordt slapende rijk. De eerste google adsense betaling is binnen hoor. Het bedrag is gestort op 1 november 2010 en dat is op de dag af drie jaar nadat ik ben begonnen met mijn blog. Weliswaar ben ik pas later begonnen met adsense (17 november, cijfertjes hier) maar toch… En wat heeft die drie jaar zwoegen opgebracht? Een dikke €75.50

Ik ga even mijn baan opzeggen… laters…

Dat krijg je ervan als je een waterman bent…

Hoe moet ik dit nu weer opvatten?….

Eerlijk is eerlijk.. het kost enige moeite om een rijpe, keiharde pompoen te schillen en in stukken te hakken maar als je dat eenmaal gedaan hebt dan heb je met een uurtje werk een heerlijk pan pompoensoep waar je je vingers bij aflikt.
Gewoon de kern van draadjes en pitten eruit scheppen. De rest in stukken snijden (hakken) en in een krachtige groentebouillon laten koken… Wel blijven roeren. Het wordt vanzelf lobbig. Later nog een paar bosuitjes snijden en erdoor roeren. Als je een heel gladde soep wilt dan met een garde of staafmixer pureren. Niet langer wachten nu, opdienen, beetje kokos erover strooien en genieten…

Wat? Ja brave lezer… exact die onzin stond op de zijkant van een kartonnen bakje waarin drie broodjes zaten van LaPlace. Heel hip om daar een motto of iets dergelijks op te plempen maar… “U live U love U lunch”… oh mijn god… wat een geestelijke armoede.

I did an online nerd-test. My advice: don’t take it! Just don’t! Really. You’ll feel bad. I feel bad. I mean I don’t mind being a bit nerdish. I like the “ish” in nerdish. It implies that there are other qualifications that apply.
You see I don’t consider myself to be a nerd. Maybe a bit of a geek but not a nerd. I’ve answered honestly & didn’t cheat. For instance: I don’t have any subscriptions to scientific magazines at the moment. I don’t want to think about what kind of über-nerd a subscription would make me…

It says 98% of the people who took the test are less nerdier than I am.

Dat is grappig… Kom je ergens zomaar ineens een oud stuk speelgoed tegen dat je in je jeugd ook gehad hebt.

Eerst verbaasd dat het überhaupt nog bestaat… daarna teleurgesteld omdat je er na een kwartiertje door een openbaar gebouw rennend achter komt dat het toch niet meer zo leuk is als vroeger… Toch maar een fotootje genomen… goede oude tijd.

I looked out the window by coincidence and saw this beautiful sunset occur in the east. The sun sets in the west and painted the clouds with beautiful yellow, orange, red and purple. What a sight to see. Sometimes you can get a sudden rush of happiness and enjoyment. I rushed to the balcony and shot some pictures before the sun set and left the same hub of clouds in their normal shades of white.

Haaa… tijd voor een zeurstukje… Oh oh oh wat heb ik gelachen… Op zich prachtig dat er eindelijk iets te lachen valt bij de publieke omroep wat “van eigen bodem” komt. Er is bijna geen Nederlandse comedyserie waar ik om kan lachen maar “Expeditie Kopenhagen” is een positieve uitzondering. Top vermaak… alleen jammer dat de omroepen LLink & VPRO het als informatief programma bedoeld hebben. De eerste “aflevering” heb ik maandagavond 14 december gezien.

En wat hebben we gezien? Verslaggever Roland Duong, je kent hem wel: die wijsneus van “Keuringsdienst van Waarden“. Dat mannetje dat “op camera” een fabrikant van  –bijvoorbeeld– vruchtenhagel opbelt en aan de telefoon gaat zeuren dat er volgens de Europese norm tè weinig “hagel” in de vruchtenhagel zit en na meerdere van dit soort “op camera” telefoontjes blijkt de schokkende conclusie dat er ook helemaal geen “vruchten” in de vruchtenhagel zit. De kijker –inmiddels lijkblijk van de zojuist uit de beerput getrokken stinkende waarheid– ontredderd achterlatend.

Die Roland Duong, hier zijn eigen homepage, doet verslag van wat er achter de schermen op de top in Kopenhagen gebeurd. Dag 1: Roland mag niet naar binnen. Roland staat buiten in de rij met een horde andere irrelevante verslaggevertjes. Minuten lang gezever over dat er iets mis zou zijn met de accreditaties… En dan de onbenulligheid van zo’n verslaggevertje. Er staan een paar journalisten voor een dichte deur en hoe noemt hij het? “Er staan duizenden mensen hier in de kou die proberen het klimaat te redden”… Whahahaha… “het klimaat te redden”…  och gossie. Het niet of moeilijk naar binnen kunnen blijkt het belangrijkste onderwerp van de avond. Bijzonder boeiende TV… gááááp…

(more…)

Tja… daar gaat weer een icoon. Je houdt het niet tegen… Op de eerste dag van december in 2009 is Ramses Shaffy overleden aan slokdarmkanker op 76-jarige leeftijd. Best nog oud geworden voor iemand die zo’n snel en gejaagd leven heeft geleid.

Ramses Shaffy – Laat me (1978)

Ik zal ook wel eens een keertje sterven…
daar kom ik echt niet onderuit…

Wel Ramses, het was een dappere en bewonderingswaardige poging… Niet bang om te leven noch bang om te sterven… klinkt als vrijheid.

Meer Ramses Shaffy

Vandaag zou Herman Brood 63 jaar geworden zijn…

Herman Brood & Papegaai Cor
_{foto: Sander Lamme (dec 2000)}

Vindt u vegetariërs ook van die buitengewoon onaangename, pedante en vervelende zeurpieten? Dat vinden ze bij restaurant “De Teerkamer” aan de grote markt in Bergen op Zoom ook…

Een knus etentje op de zondagavond als toetje op een leuke dag. Het altijd pittoreske Bergen op Zoom ontving ons met open armen. Niet voor niets is de binnenstad van Bergen op Zoom twee jaar geleden (2007) tot beste binnenstad van Nederland verkozen. Het blijft me verbazen hoe ongenadig hard aftakeling kan toeslaan in slechts twee jaar tijd

De selectie van de eetgelegenheid werd grotendeels bepaald door de noodzaak tot het bezoeken van een toiletgelegenheid. We liepen op de grote markt en het pand van “De Teerkamer” zag er prachtig uit en drong zich op gelijk de biologische behoefte. Buiten voor het terras stond een reclame bord met daarop voorgedrukt “onze aanbeveling” en daaronder ruimte om met een krijtje de aanbeveling op te schrijven. Blanco. Geen aanbeveling. Doorlopen? De menukaart hing, conform de verplichting, buiten aan de gevel. Het enige criterium was dat er ook vegetarisch gegeten kon worden. Er pronkten drie vegetarische gerechten op de kaart. Snel naar binnen.

Binnen zag het er hip & trendy uit. Steekwoorden: strak en paars. Kortom de ideale gelegenheid voor een sanitaire stop. De keuze in vegetarische gerechten is niet erg groot (drie). Alle soepen bleken op basis van vleesbouillion of vlees te bevatten. De vegetarische keuze was snel gemaakt: vegetarische schnitzel en de gegrillde groente spies.

Het duurde niet lang voordat onze gerechten geserveerd werden. “Eeewww er ligt spek op mijn bord” hoor ik een geschrokken stem zeggen. Dat zal toch niet? Ja echt wel!
Er lag een ‘stapeltje’ sperziebonen haricots vert op het bord waar spek omheen gewikkeld was. Bij een vegetarisch gerecht…

Reactie van de ober op onze verontwaardiging:

Jaaaaaaa…. maaar…… dat is bij de groente!!

Oh ja. Zolang als er geen spek bij het vlees zit is het in orde? Of wordt verwacht dat we de groente sowieso laten staan? Of moeten we gewoon niet zo zeuren?

Vegetarische boontjes met spek… zucht… diepe zucht…

Oh I had to work this weekend. Well actually a lot of people had to come in and work one or more shifts over the weekend. I did one (long) shift. I also had to come in early the next day. So wandering the desolate hallways I decided to make some pictures of how we trashed the place up… well… be glad I didn’t take pictures on sunday. I also saw a nice example of password secrecy: a post-it note, attached to the frontpanel of a monitor, containing a userid and a password. I blurred them in the photo but they were there for everyone to see.

Photocollage right here