Een dagje weg…
Sunday, February 10th, 2008Het gebeurt eigenlijk nooit dat we er samen, of met onze drie kinderen, een dagje op uit trekken. Ik kon me de laatste keer niet eens herinneren toen ze het vanmorgen voorstelde aan de zaterdagse ontbijttafel. Ik kwam wel eens met een idee voor een uitje maar dan had ze nooit zin. Noch tijd. Noch gelegenheid. Dus dat leer je snel af.
“Samen?”, vraag ik verbaasd.
“Ja. Samen. De kinderen gaan een dagje naar opa en oma.”
“maar waar gaan we heen dan?”
“Dat is nog een verrassing”, zegt ze met fonkelende ogen. Die blik heb ik ook al in geen jaren meer gezien. Ze lijkt nu sprekend op het ondeugende meisje waarmee ik twaalf jaar geleden in het huwelijk trad. Dit wordt een bijzondere dag, dat weet ik nu al…